گفتمان، امیرحسین فتاحی: جهان موازی یا واقعیت جایگزین فرضیهای دربارهٔ وجود واقعیتهای جداگانه در کنار واقعیت کنونی است که از دهه ۶۰ میلادی به این سو و با کتابهای علمیتخیلی و کمیک استریپ محبوبیت یافت، هر چند بحث پیرامون امکان وجود «چند جهان» از سال ۱۹۵۲ در محافل علمی رواج داشته است.
جهان موازی به زبان ساده ایده ای است که می گوید مسیری که در این جهان در حال اجرا است در جهان دیگر نیز کپی و اجرا می شود.ماهیت این اندیشه ذهن را شگفت زده میکند و هنوز هم نمیتوان آن را به خوبی دریافت.در واقع یک گمانه یا انگاره است.
اما این فرضیه سالهاست در کشورمان ایران در موازات دنیای واقعیمان در حال انجام و پردازش است.
جهانی موازی به واسطه گروهی تندرو و متحجر اما در تضاد با رفاه و عزت و سربلندی ایران و مردمش.
گروهی تندرو و بی منطق و بی سواد بنام پایداری که دنیایی موازی با دنیای واقعی ایران و ایرانی شکل داده اند و سایه ای نحس و مخرب بر مملکت ما گسترانده اند.
دنیایی که در آن دولت در سایه خود را تشکیل داده و خالق خود را خودشان خلق کرده اند.
در دنیای کوچک پایداری ها با هرآنچه بر اساس اخلاق و آزادی و زیستن پیش برود مخالفت می شود. معیاری برای زندگی کردن تعریف نشده است هرآنچه وجود دارد نابودی است.نابودی اخلاق، نابودی آزادی، نابودی تعقل و تفکر نابودی وحدت و یکپارچگی و …
در این دنیا به نام دین ظلم و افراط رواج دارد و به نام مردم قدرت طلبی می کنند..
دنیای موازی گرچه یک گمانه و حدس است اما ما مردم ایران آن را به وضوح در دنیای واقعی خود لمس کرده ایم و برای ما دیگر فرضیه ای خیالی محسوب نمی شود.
دنیای موازی پایداری ها از تشکیل دولت سایه گذر کرده است دولت سایه ای که آنها را به حس قدرت طلبی خود قانع نکرد و حکومت سایه خود را نیز شکل دادند دولت و حکومتی که برای داشتن مشروعیت به رای و تایید مردم نیاز دارد و مشروعیتی که این گروه هیچگاه از مردم کسب نکردند و حالا نیز تنها وجه مشترک آنها با دنیای واقعی ما صدا و سیما است که در هر دو دنیای موازی و واقعی در اشتراک است.
اشتراکی از جنس تحریف، یک دندگی و لجبازی، افراط و تفریط، تندروی، سانسور، تحمیل تفکری خاص، تبعیض و …
جهان موازی پایداری ها ایران را از تعامل با دنیای واقعی که خالق یکتا خلق کرده منع کرده است.مخلوق آن باسواد و باسلیقه در نابود کردن است و سودای فتح جهان واقعی را دارد.
در دنیای پایداری ها توافق و تعامل و مذاکره و اینترنت و آزادی و آبادانی بوی خون می دهد و جنگ و ویرانی و خون ریزی و فیلترینگ نسخه رایج و محبوب است.درین جا بوی خون از کشتار و خون ریزی نمی آید از رفاه و آزادی می آید.
جهان پایداری ها جیب و معیشت مردم ایران را سنگر مقاوت خود کرده است و یک تنه به جنگ با آینده ایران و مردمش رفته است.
با خودی سر ستیز دارند و با غیر خودی نیز در ستیزاند. ملت ایران را برای فتح دنیا به گروگان گرفته اند. در صدا و سیمایشان از جانب مردم حرف می زنند و مردم را در خفقان قرار داده اند.
سال هاست که از حق مردم ایران برای ساختن دنیای وحشتناک خود هزینه می کنند و یک ایران سرافراز را به بن بست افکار و عقاید مخرب خود کشانده اند.
بن بستی که ایران را در باتلاق محاصره و جنگ و تورم خود گیر انداخته است و همچنان نیز بر پیکر زخمی ایران ضربه می زنند.
گویی فراموش کرده اند که مسیری را که آگاهانه یا غیرآگاهانه برای نابودی ایران در پیش گرفته اند به نابودی خودشان نیز ختم می شود. مگر اینکه ماموریتی جز این نداشته باشند.
در یک کلام دنیای پایداری ها دنیای مردم ایران نیست.
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر میکنند
چون به خلوت(سایه) میروند آن کارِ دیگر میکنند!
مشکلی دارم، زِ دانشمندِ مجلس بازپرس
توبهفرمایان، چرا خود توبه کمتر میکنند؟
گوییا باور نمیدارند روزِ داوری
کاین همه قَلب و دَغَل در کارِ داور میکنند
یا رب این نُودولَتان(دولت سایه) را با خَرِ خودْشان نشان
کاین همه ناز از غلامِ تُرک و اَسْتَر میکنند
ثبت دیدگاه