وقتی قانون به خودشان می‌رسد، به یاد وحدت می افتند/نعل وارونه سوپر انقلابی ها
06 مهر 1405 - 22:52
بازدید 10
♥2
تا زمانی که قانون و قاضی علیه دیگری حکم می‌دهد، قانون فصل‌الخطاب است؛ همین که حکم متوجه یکی از خودشان شد، ناگهان قانون، قاضی و حتی نظام زیر سؤال می‌روند!
نویسنده : امیرحسین فتاحی
پ
پ

گفتمان زاگرس امیرحسین فتاحی:از صبح که خبر محکومیت یک‌سال حبس آقای رسایی منتشر شده، برخی دوستان و همفکران ایشان زمین و زمان را به هم دوخته‌اند؛ از «بی‌عدالتی» گفته‌اند، قوه قضائیه را زیر سؤال برده‌اند و حتی برخی ماجرا را تا مرز «کودتا» علیه جریان فکری خود پیش برده‌اند!

اولاً کودتا علیه چه کسی؟

مگر آقای رسایی و جریان فکری همسو با ایشان، جز ایجاد التهاب، برهم زدن قواعد گفت‌وگوی سیاسی و تشدید اختلافات، چه موقعیتی دارند که کسی علیه آنان کودتا کند؟

نکته مهم‌تر اما جای دیگری است؛ دوستانی که امروز با صدور یک حکم قضایی، اصل عدالت و عملکرد دستگاه قضایی را زیر سؤال می‌برند، همان‌هایی هستند که سال‌هاست خواستار محاکمه روحانی و ظریف، عزل رئیس‌جمهور، استیضاح وزیر خارجه و برخورد قضایی با مخالفان فکری خود بوده‌اند و از هر تجمع و اعتراضی که در راستای منافع جریان سیاسی‌شان شکل گرفته، بهره گرفته‌اند.

جالب اینکه همزمان با انتشار این خبر، احکام قضایی دیگری نیز درباره چهره‌های سیاسی و فکری صادر شده، اما صدایی از همین مدعیان عدالت و حقوق قانونی بلند نمی‌شود. چرا؟ آیا عدالت فقط زمانی اهمیت دارد که نتیجه آن مطابق میل ما باشد؟

شما که هر روز دیگران را به «نفوذی بودن»، «ضدانقلاب بودن» و فاصله گرفتن از نظام متهم می‌کنید و خود را دلسوزتر و محق‌تر از دیگران می‌دانید، چگونه است که وقتی قانون یک‌بار متوجه خودتان می‌شود، به‌جای اعتراض حقوقی و پیگیری قانونی، اصل دستگاه قضایی و حتی نظام را زیر سؤال می‌برید؟

از سوی دیگر، مدت‌هاست دلسوزان کشور بر ضرورت حفظ انسجام اجتماعی و سیاسی، به‌ویژه در شرایط حساس و جنگی، تأکید می‌کنند و از همه جریان‌ها می‌خواهند از ایجاد شکاف و التهاب پرهیز کنند.

اما همین آقایان در همان شرایط، مدام علیه رئیس مجلس، رئیس‌جمهور، وزیر خارجه و رؤسای جمهور سابق موضع گرفته، شعار داده و فضای سیاسی کشور را ملتهب کرده‌اند.

حالا که یک حکم قضایی، بر اساس مستندات پرونده و تشخیص مرجع قضایی، علیه یکی از چهره‌های این جریان صادر شده، ناگهان همه یادشان افتاده که «وحدت» لازم است، «شرایط جنگی» باید در نظر گرفته شود و نباید جامعه را دچار شکاف کرد!

اگر وحدت خوب است، برای همه خوب است؛
اگر قانون فصل‌الخطاب است، برای همه فصل‌الخطاب است؛
و اگر نقد حکم قضایی حق شهروندان است، این حق نباید فقط زمانی محترم باشد که حکم علیه رقیب صادر شده باشد.

نمی‌شود یک روز برای برخورد با دیگران کف زد و روز دیگر، وقتی نوبت خودمان رسید، کل دستگاه قضایی و نظام را متهم به بی‌عدالتی کرد.

آقایان، خداوکیلی با خودتان چند چندید؟

 

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.