مرادِ پزشکیان از «وفاق» روشن است، پیچیده و مبهم نکنیم!

ناترازی‌ها در عرصه‌های مختلف سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و انرژی کشور را به لبه پرتگاه ورشکستگی رسانده (‌یونان شدن ایران) و نجات جز با همراهی همه ممکن نیست و واقعیتی چنین عریان و عیان چه نیاز به تسلسف (فلسفه‌بافی) دارد؟! چه نیاز به قرائت ها و خوانش‌های گوناگون؟! اوضاع معیشتی چه؟ راه اصلاح آن هم از نگاه پزشکیان نه از بستن تنگۀ هرمز می‌گذرد و نه با پیش‌گامی در جنگ. نیاز به جلب و جذب 200 میلیارد دلار سرمایۀ خارجی دارد و دوران شعار « اقتصادمان را به فلان گره نمی زنیم» گذشته چون گره خورده! این وضع قابل ادامه نیست و برای آن به همراهی مردم و بیرون از دولت نیاز است. اسم این را گذاشته وفاق ملی. ملاحظه می‌کنید که ساده است و پیچیده نیست منتها اگر این سادگی را همراهی نکنند البته پیچیده خواهد شد...