گفتمان: پس از شش هفته جنگ نابرابر علیه کشورمان، سرانجام با تحمیل شروط ایران و مقاومت جانانه نیروهای مسلح و مردم، ایالات متحده به پذیرش شرایط ایران و آتشبس تن داد.
صرفنظر از این که در این جنگ، عزیزانی همچون رهبر فقید انقلاب، فرماندهان دلاور، شخصیتهای سیاسی و جمعی از هموطنان شریفمان را از دست دادیم و بخشی از زیرساختهای صنعتی، ارتباطی و نظامی آسیب دید، یک واقعیت مهم به وضوح نمایان شد: با زبان زور نمیتوان خواستههایی را بر ایران و ایرانی تحمیل کرد. چرا که تاریخ گواهی روشن از ظلمستیزی و استقامت ملت متمدن ایران در برابر متجاوزان دارد و این روند تاریخی همچنان ادامه دارد.
بنابراین، در کنار این که این جنگ، واقعیت استقامت و قدرت ایران را بیش از پیش نمایان کرد، حاوی یک نکته مهم نیز بود: در زمان سختی، این جنگ مرز میان وطنپرست و وطنفروش را در داخل و دوست و دشمن را در عرصه بینالمللی مشخص کرد.
فارغ از این که در این چهل روز، گروههای مقاومت منطقه حمایت نظامی خود را از جمهوری اسلامی ایران به نمایش گذاشتند، این جنگ همچنین خط تمایز میان کشورهای دوست و دشمن را به وضوح برجسته کرد.
در یک سو، کشورهای مرتجع عرب حاشیه خلیج فارس عملاً به بخشی از نبرد نظامی آمریکا و اسرائیل علیه منافع و تمامیت ارضی ایران تبدیل شدند و البته با سیلی محکمی از نیروهای مسلح کشورمان مواجه شدند.
در سوی دیگر، کشورهای مسلمان همسایه همچون عراق، ترکیه، افغانستان و پاکستان قرار داشتند. نه تنها سیاستمداران و حکام این کشورها حمایت خود را از ملت ایران اعلام کردند، بلکه ملتهای آنان نیز در میدان، تمامقد در کنار مردم و نیروهای مسلح کشورمان ایستادند. خیابانها و فضای شبکههای اجتماعی این کشورها به میدان واقعی حمایت از ایران و نیروهای مسلح آن تبدیل شد.
در رأس آنها، نباید حمایتهای بیدریغ ملت و دولت عراق را فراموش کرد. ملتی همکیش و همسایه که در کنار گسیل نیروهای مردمی خود برای دفاع از ایران، خیابانهای بغداد، ناصریه، بصره و دیگر شهرهای آن را به میدان حمایت از ایران تبدیل کردند.
از این رو، این جنگ در کنار نکات مثبت و منفی که به همراه داشت، به ابزاری برای سنجش دوستی ملتهای منطقه تبدیل شد. ملتی قدرشناس که حمایتهای ایران را در دوران سخت تسلط داعش بر سرزمینشان فراموش نکرده و با قلبی پر از قدردانی، در کنار دولت و ملت ایران ایستادند.
اکنون که با سرافرازی از جنگ رمضان بیرون آمدهایم، باید قدرشناسی این ملت فهیم و فهمیده را با پاسخ دادن به آن جبران کنیم. این سالها که ایلام میزبان عراقیها بوده است و قطعاً در آینده نیز شاهد حضور مردم خوب عراق در سرزمینمان خواهیم بود، فرصتی است تا قدرشناسی خود را از این عزیزان نشان دهیم.
باید با تکریم مردم همکیش و همسایه قدرشناس عراق در ایران و رفتار متمدنانه با آنان، قدردانی خود را از این مردم فهیم و شریف به نمایش بگذاریم.
یادداشت : علی اصغر اسدی
ثبت دیدگاه