به گزارش گفتمان زاگرس: تونل بزرگ کبیرکوه پس از قریب نیم قرن چشمانتظاری و ۱۵ سال عملیات عمرانی در سال ۱۴۰۳ زیر بار ترافیک رفت اما رویای تکمیل این شریان حیاتی همچنان در پیچوخم نواقص فنی و وعدههای بیسرانجام گرفتار مانده است. با گذشت سه سال از وعده رفع نقایص اصلی، این پروژه همچنان با کمبودهای ایمنی دست و پنجه نرم میکند.
اگرچه این تونل به عنوان دروازه تردد زائران عتبات عالیات و تسهیلکننده ترافیک به سمت مرز مهران بازگشایی شد، اما فقدان زیرساختهای ایمنی آن را به مسیری پرمخاطره بدل کرده است. سیستم تهویه، روشنایی مناسب و آنتندهی تلفن همراه، سه حلقه مفقوده این تونل هستند که ۳۶ ماه است مانع بهره برداری رسمی آن شده اند.
کارشناسان هشدار میدهند که نبود آنتندهی موبایل در این مسیر طولانی، نه تنها نارضایتی کاربران را در پی داشته، بلکه در صورت بروز حادثه، امکان اطلاعرسانی به نیروهای امدادی و اورژانس را عملاً غیرممکن میسازد؛ واقعیتی که میتواند هزینههای جبرانناپذیری برای زائران و مسافران داشته باشد.
باید به این نکته اشاره کرد که علاوه بر نواقص تجهیزاتی، معضل ۸۰۰ متر از مسیر خروجی که همچنان خاکی باقی مانده، نمادی از گرفتار شدن این پروژه در پستوی بروکراسی اداری است. بررسیها نشان میدهد که علیرغم تاکیدهای مکرر نهادهای نظارتی و مسئولان استانی، اقدامات صورتگرفته تاکنون در حد شعارهای رسانهای باقی مانده و از مرز وعده عبور نکرده است.
در حالی که این مسیر یکی از محورهای کلیدی تردد زائران اربعین محسوب میشود و شهرستان آبدانان در آستانه میزبانی از سومین اربعین پس از بازگشایی تونل قرار دارد، انتظار میرفت که به یمن اعتبارات ویژه اربعین، گرههای کور ایمنی این تونل گشوده شود. با این حال تداوم این وضعیت نشان میدهد که اولویتبندی بودجه و مدیریت پروژه فاصله معناداری با مطالبات ایمنی مردم دارد.
حال باید دید در روزهای باقیمانده تا اوج سفرهای اربعین، آیا مسئولان ارشد استان و نهادهای ذیربط راهکاری برای خروج کبیرکوه از این بنبستِ فنی پیدا میکنند یا اینکه این تونل همچنان به عنوان یک گذرگاهِ ناقص به کار خود ادامه خواهد داد.
ثبت دیدگاه