مهران؛ روایت دل‌هایی که از کربلا برگشتند اما هنوز در حرم هستند

به گزارش گفتمان زاگرس، دل‌هایی که تازه از حرم مطهر آقا اباعبدالله الحسین (ع) بازگشته‌اند، هنوز در آسمان گنبد طلایی سیر می‌کنند. غبار سفر و گرما و خستگی راه، اما هیچ‌کدام نمی‌تواند آن نور عجیبی را که در چشمانشان نشسته، پنهان کند.

هر زائر انگار نه یک مسافر، که پیامی زنده از آن سوی مرزهاست؛ با چشمانی که هنوز‌تر است و لبانی که همچنان نام مبارک «یا حسین» را زمزمه می‌کند. صحنه‌های وداع با حرم، در ذهنشان تکرار می‌شود و درست در همین نقطه‌ی بازگشت، تازه می‌فهمند که چقدر دلتنگ همان آستانه‌ی مقدس شده‌اند.

مرز مهران، با هر قطره‌اشکی که روی گونه‌ها جاری می‌شود و هر آهی که از اعماق سینه برمی‌خیزد، می‌توان فهمید که این بازگشت، پایان سفر نیست؛ آغاز یک تحول است. زائران با خود عهد می‌بندند که غبار کربلا را بر دل‌هایشان و نام «یا حسین» را بر زبانشان، تا خانه و تا پایان راه، همراه داشته باشند.

مرز مهران امروز نه یک پایانه‌ی مسافرتی، که کاروانسرایی برای دل‌هایی است که از عطش عشق سیراب شده‌اند؛ دل‌هایی که حالا می‌دانند حسین (ع) یعنی ایستادگی، یعنی یادآوری همه‌ی خوبی‌ها و یعنی پلی میان خاطره‌ها و امید به فردایی روشن‌تر است.